Even wat orde scheppen in de gebeurtenissen …

… kwestie de draad niet te verliezen terwijl we eindelijk druk bezig zijn ‘m weer op te pakken. Tegelijk dreigt de c-miserie opnieuw met een zoveelste golf.

Laatst een soort ‘burst’ gehad met een aantal concerten hier te lande en verder weg. Een opsomming:

[1] Gustav Mahler, Symphonie n° 2 « Résurrection » Semyon Bychkov Philharmonie de Paris (FR) beluister opname (nog tot eind van het jaar) vrijdag, 24 september 2021 20:30 Rink aaneen doorgespeeld en toch vlug voorbij is een zekere indicatie van kwalitatief hoogstaande uitvoering zelfs van een lange symfonie zoals deze. Veel staand bravo-geroep. Verderop stond de Arc de Triomphe nog netjes ingepakt (Christo zaliger).*

*blog by proxy via E. Gysenbergs

[2] ‘Die Schöne und das Biest’ opera van Philip Glass in het Theater Aachen (DE) zondag 26 september 2021 19:30
Eindelijk terug in een operahuis, goed ontvangen en erg c-veilig, op z’n Duits. Een hedendaagse uitvoering, in zwart-wit geënsceneerd met enkel de kostuums van de lelijkaard in kleur. Hèhè, we zijn bijna weer vertrokken. Nu gaat de programmatie maand per maand en zo zal het nog wel even blijven. De prijzen verhogen daardoor enigszins.

[3] Where Are You? Ondřej Adámek
Symfonie nr 6 in F, opus 68 ‘Pastorale’ Ludwig van Beethoven
London Symphony Orchestra olv. Sir Simon Rattle op dinsdag 28 september in de Koningin Elisabethzaal, Antwerpen (BE)
Het orkest keek verbijsterd en zichtbaar verschrikt naar het ongemaskerde publiek. De uitvoering van de zesde klonk zoals op de CD, zeer vakkundig, transparant en met hier en daar een verrassing. Adámek dan weer was een ‘eye opener’. Kozena als een hogepriesteres en Rattle als naar gewoonte iedereen aan het opjagen. Excellent, ondanks de moeilijke omstandigheden.

[4] Octet voor strijkers in Es, opus 20 Felix Mendelssohn-Bartholdy / Octet voor strijkers in C, opus 7 George Enescu / Jerusalem Quartet en Novus String Quartet in DeSingel Antwerpen (BE) woensdag 29 september 2021
Eigenlijk waren we gekomen voor Mendelssohns octet dat je niet vaak hoort. Helaas was de uitvoering net niet abominabel. Het octet van Enescu was wel professioneel gespeeld: indringend, bijwijlen moeilijk te begrijpen maar de moeite van de verplaatsing waard.

[4] Geste zu Vedova / 3. Streichquartett Wolfgang Rihm | Passage Toshio Hosokawa | »This present moment used to be the unimaginable future …« Christian Mason door het Arditti Quartet in de Philharmonie Köln [DE] donderdag 30 september 2021
De Arditti’s hoorden we voor het eerst meer dan 30 jaar geleden met een stuk van Ligeti. Die laatste was toen zelf in de zaal en op het einde liep hij luid klappend naar voor om de muzikanten te feliciteren. Dat concert was voor ons het begin om pop en jazz – grotendeels toch – achter te laten en de klassieke toer op te gaan.

[5] Le tombeau de Couperin Maurice Ravel
Concerto voor viool in d Felix Mendelssohn-Bartholdy
Belgian National Orchestra Aziz Shokhakimov, Patricia Kopatchinskaja, viool
Een mens zou toch denken dat files tot een minimum beperkt zijn op een zondagnamiddag. Niet dus. Na een zenuwslopende rit van 20 minuten P gevonden aan de Kunstberg waarna nog aanschuiven aan de zaal. Uiteindelijk niet gewacht en gewoon de ‘controle’ voorbij gelopen. Zucht.

Kopatchinskaja is een flamboyante verschijning, heel meelevend met de muziek en één van de beste violisten van de laatste jaren.

de Condroz

Een post vanuit de culturele woestenij waarin we nu beland zijn. Het is een verslagje van een bezoek aan een fototentoonstelling ‘nouvelles vagues’ in de Walen tijdens de ‘zomer’ van 2021. ’t Was de moeite, ongetwijfeld.

De Condroz deed me meteen denken aan een aardrijkskundeleraar 60 jaar geleden, die had het over een vruchtbare en rijke streek ietwat ten zuidwesten in de provincie Luik. Het is een uur rijden naar Modave alwaar het gemeentebestuur om de twee jaar een substantiële fototentoonstelling organiseert, nu al voor de 10de keer. Een biënnale dus [1].

Ondanks dreigende regen en recente waterbommen die de omgeving rampspoedig teisterden, klommen we fluks de fiets op aan de fameuze RAVel126 route.

Tegen de muren van vergane industrieën, buiten aan de rotsen en in half verwaarloosde kerken hing veel schoolwerk in dikwijls monochrome tinten en steevast op zwarte ‘dibond’ [2] geplakt. Op de relingen van vele brugjes onderweg waren prints met metalen oogjes en ijzerdraad vastgemaakt. ’t Kan blijkbaar goed tegen de regen ook omdat de hele tentoonstelling maar een maand open is en dan nog alleen tijdens vijf weekends.

Iets speciaal waren de collages van Katrien De Blauwer: het zijn uitgeknipte offset prints uit tijdschriften die op een bijzonder compositionele wijze aangebracht zitten in een zwart kadertje. Haar werk is gelijk een mooi voorbeeld van hoe in de hedendaagse fotografie camera’s soms helemaal ontbreken.

Om maar weer eens een cliché te gebruiken: de natuur was dikwijls mooier dan de werkjes maar in combinatie met de foto’s en het contrast met oude, net niet vervallen industriegebouwen en geseculariseerde kerken en met een flinke plensbui erbovenop, was de hele tocht absoluut de moeite waard. Tot over twee jaar.

vergezicht langs het RAVel126 fietspad in de Condroz nabij Modave

[1] link naar de Xe biennale de photographie en Condroz
[2] een achtergrond van plastiek ipv karton waarop de foto geplakt zit

nieuwjaar 2021 …

 

’t Is bijna voorbij. It’s almost over.

boeken: Haratischwili, Nino: De kat en de generaal / Backman, Frederik: Beartown / Honeyman, Gail: Eleonor Oliphant is Completely Fine / Morris, Heather: The Tattooist of Auschwitz / Neiman, Susan: Learning from the Germans
foto’s: rode muur [opent in een nieuw venster] Stefan Vanfleteren [zie ook tentoonstelling]
fietsen: vier nieuwe Schwalbe Marathon Plus 28″ SmartGuard 32-622
live muziek: Daniel Harding / Berliner Philharmoniker, LvB Pastorale 13 september via Digital Concert Hall [demo] / Weitaas, Hecker, Helmchen Fantasiestücke van Robert Schumann en Trio nr. 2 van Shostakovich [blog] / Chopin, Frederyk: Wals, Opus 63 nr. 2 live in de huiskamer met Hilde aan de piano.
TV series: The Undoing [HBO] / Big Little Lies [HBO via VRT] / I may Destroy You [BBC One & HBO] [link naar kort YT excerpt] / Industry [BBC] / alle WOII documentaires [Netflix] The Queen’s Gambit [Netflix]
tech: VPS Centos 7 update / online Photoshop abo / Discord [muziekles Hilde]
audio: Berliner Philharmoniker Mahler’s Symphonies 24-bit Download Stereo 24/48 [FLAC / WAV] & 5.0 Surround 24/48 [FLAC / WAV] [vanaf 29/01/2021, € 59]
tentoonstelling: Museum voor Schone Kunsten Antwerpen [bijna opnieuw open] / Stefan Vanfleteren FOMU [blog]
woord van het jaar: cognitieve dissonantie-reductie [marketing term]
zin van het jaar: “Uw pakje is onderweg” [via de app van bpost]

En zoals elk jaar: iedereen die (nog) een papieren kaartje stuurt, krijgt er een terug!

 

Eindelijk …

Eindelijk konden we gisteren weer naar een concertje. In deSingel speelden Weitaas (viool), Hecker (cello) en Helmchen (piano) Fantasiestücke van Robert Schumann en het Trio nr. 2 van Shostakovich.

De drie topklasse-muzikanten haalden hun beste kunnen boven met enorm veel ‘gusto’, blij om weer een publiek te hebben dat op het einde geestdriftig klapte en ‘Thank you’ riep. Zelf kreeg ik zowaar een krop in de keel. In de zaal hing gelijk een soort samenhorigheidsgevoel van ‘hehe, we durven toch maar bijeen gaan zitten’, wel allemaal met gezichtsbedekking en goed ver van elkaar.

De concertbeleving was quasi perfect: geen kuchje of geschuifel te horen, geen aanschuiven en iedereen even beleefd. Nog van dit, maar ik vrees ervoor: uitgerekend vandaag ziet het er naar uit dat meer beperkingen een einde gaan maken aan dit soort kleine evenementen. Nóg een half jaar wachten dus. I’ll be back!

Weithaas, Hecker en Helmchen in deSingel eind september 2020

Een dagje uit in Antwerpen

Het FOMU in Antwerpen is altijd al een geliefkoosde plek geweest. Ze hebben een excellente bibliotheek, dikwijls uitzonderlijke tentoonstellingen, een welgevulde museumshop en een klein maar fijn restaurantje.

Dit keer had ik met mijn goede vriend Luc – aka Flash Gordon* – afgesproken om Stephan Vanfleterens overzichtstentoonstelling kritisch te bekijken. Hij kende SV nog van een *interview dat hij een paar jaar geleden had afgenomen. Dat we beiden niet-beroepsmatig fotograaf zijn, scherpte de verwachtingen nog aan en al gauw wisselden we ‘shop talk’ uit over de manier waarop SV zijn foto’s samenstelt (compositie) en analoog bewerkt met ‘doordrukken’ en ‘tegenhouden’ (techniek). De filmafdrukken zijn duidelijk expressiever dan de foutloze, koelere digitale [SV schakelde pas in 2010 over naar digitaal]. Ieder zijn goesting, niewaar.

fotosessies in het Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain

fotosessies in het Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain

Verbazingwekkend toch hoe het werk dat we kennen uit de kranten een tot nu toe onbekend oeuvre bedekte: exploten in de US zoals ‘Elvis’ & ‘Presley’ en levensgevaarlijke ‘train hopping’ met rondtrekkende hobo’s, en – in België – fotosessies in het Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain en de zelfkant in Antwerpse en Brusselse café’s … Bonus is een reusachtige tafel op de vierde verdieping met ontelbare parafernalia uit zijn atelier.

parafernalia uit Stephan Vanfleterens atelier

parafernalia uit Stephan Vanfleterens atelier

Tegenover het FOMU valt er een lekkere en niet al te dure hap te consumeren in bijvoorbeeld de L’Entrepôt du Congo.

Op naar deSingel. Om maar met een fait-divers te beginnen: Isabelle Faust heeft een nieuw kostuum! Haar lang kazuifel is vervangen door een zwart ensemble met schouder- en bovenarmwarmers en een eerbiedwaardige, kardinaalspaarse wijde broek. En nog: voor de pauze lazen Melnikov en Queyras hun partituur vanaf de grootste iPad die er bestaat. Genoeg onnozele details.

Een koddige dame kondigde het concert aan als een repetitie voor een nog te verschijnen CD (primeur!). Dat was, zeker in het eerste gedeelte, goed te horen: zenuwen en spanning bij de uitvoering van een bewerking door LvB zelf van zijn tweede symfonie, verduiveld moeilijk omdat het stuk zo bekend in de oren klinkt en er maar drie instrumenten voorhanden zijn om een heel orkest te evoceren. Alles bij elkaar lijkt het een eigenaardigheid in LvB’s werk.

Na de pauze ging het er, met het ‘Erzherzog’ trio, beter aan toe: een met ‘gusto’ en precisie gebracht samenspel met af en toe een plezierige lach afgerond met een royaal encore na een daverend applaus. Nog van dees …

Alexander Melnikov, Isabelle Faust en Jean-Guihen Queyras

Alexander Melnikov, Isabelle Faust en Jean-Guihen Queyras

 

 

 

 

Het verdriet van bpost

De komst van 2020 luidt niet alleen een nieuw jaar in, maar ook een nieuw decennium, inclusief alle sprankelende en veelbelovende wensen die we elkaar stuurden.

Er is – mijn gedacht – geen betere manier om deze blog nieuw leven in te blazen dan met fris gemoed rond te kijken naar plaatsen, culturele gebeurtenissen en merkwaardige toestanden en die in de schijnwerpers te zetten.

Dit is alvast een plan: het boek ‘Ugly Belgian Houses’ van Hannes Coudenys, bracht me op het idee hier in de buurt absurde of surrealistische beelden te schieten en die te voorzien van een kleine commentaar.

Hier is nummer één. Het gaat om een foto van een muur hier in het dorp, waar – na het opdoeken van het postkantoor – ook de brievenbussen van bpost stilaan verdwijnen.

het verdriet van bpost

het verdriet van bpost

Nieuwjaar 2020

nieuwjaarskaartje 202

Twee gehaakte gouden draadjes, voor elke decade één …

Het beste van 2019:

boeken: Owens, Delia: Where the Crawdads Sing / Hannah, Kristin: Winter Garden / Atwood, Margaret: The Testaments / Alexander, Stephon: The Jazz of Physics / Coben, Harlan: Run Away (zie ook series) 
foto’s: TBA
fietsen: Kettler Ergo C10 …
live muziek: Mariss Jansons SO Bayerischen Rundfunks Elisabethzaal Antwerpen / Faust, Bezuidenhout LSO Gardiner Philharmonie Köln / Capuçon CO of Europe Haitink Philharmonie Köln / Honegger Jeanne d’Arc au Bûcher (de Munt) / Händel Il trionfo de Temp e del Disinganno (Stadttheater Aachen)
TV series: Unbelievable (Netflix) / The Capture (BBC One) / Gold Digger (BBC) / Sharp Objects (HBO)
tech: installatie Shoutcast radio via Focusrite Scarlett 
audio: iTunes server via Synology 416slim NAS
podcasts: The Hurricane Tapes BBC / De Zonnekoning Johan Op de Beeck
tentoonstelling: Bauhaus Dessau D / Insel Hombroich Neuss D / Museum M Leuven  
woord van het jaar: denormaliseren (in een VRT-interview ivm. parallel tabaks- alcoholgebruik)

En zoals elk jaar: iedereen die (nog) een papieren kaartje stuurt, krijgt er een terug!

Ai WeiWei in K20 en K21

Op de valreep dan toch de Ai WeiWei tentoonstelling gaan bezoeken in het ‘poshe’ Düsseldorf.

Zo te zien valt er aan de hoeveelheid literatuur die er over de (Amerikaans)-Chinese artiest is verschenen, weinig toe te voegen en na zelf niet meer dan de ‘Kurzführer’ gelezen te hebben, is het duidelijk dat het evenement serieus nawerkt. Het zet een mens aan het denken en naarmate de dagen vorderen, begint de idee door te sijpelen dat de ongetwijfeld nobele bedoeling van de kunstenaar om een bedenking vraagt.

Is het mooi voorstellen van ellende geen vorm van sublimatie? Steekt de tentoonstelling geen (verdedigings)mechanisme in gang waardoor de kunstenaar én de bezoeker zich gerustgesteld voelt? En even dacht ik dat Warhols Factory was overgenomen door Ai maar gelukkig verkoopt er niemand porseleinen zonnebloempitten of originele kleding van bootvluchtelingen.

Beter geformuleerd: zou de tentoonstelling in Italië of hier te lande ook succes hebben?

Een paar foto’s ter illustratie – hoge resolutie na de klik:

waarempel een voyeur in huis

waarempel een voyeur in huis

Er ontstond natuurlijk een kleine performance.

Er ontstond natuurlijk een kleine performance.

De meeste mensen kijken niet naar de werken.

De meeste mensen kijken niet naar de werken.

‘High density’ cultuurtrip [muziek/fotografie/architectuur]

ingang naar studentenkamersOp het vierdaags programma: twee superconcerten in Köln en een verblijf in een gerestaureerde studentenkamer in het Bauhaus, Dessau met tussendoor een bezoek aan het Leitz Park in Wetzlar.

Keulen is een van de aangenaamste steden in de omtrek om in rond te lopen. Er heerst daar een soort vrije, open geest en een hartelijke manier van doen tegenover ‘vreemdelingen’ gebaseerd op een niet al te ‘poshe’ rijkdom en gedegen maar dikwijls gedurfde cultuur. Het Belgisches Viertel is daar een mooi voorbeeld van: naar Duitse normen een beetje rommelig maar uiterst gezellig en (bijna) joviaal.

Isabelle Faust (viool) en Kristian Bezuidenhout (piano forte) met Elliot Gardiner en het LSO*, bijten de spits af in de Kölner Philharmonie. Faust moet zowat de hardst werkende violiste van de laatste 20 jaar zijn en Bezuidenhout kan er aan tippen, fel zwoegend aan zijn oude piano. Het LSO produceert een hechte sound waar toch elk instrument goed hoorbaar blijft, ook omdat praktisch iedereen recht staat.

Om al enigszins op weg te raken naar Dessau sjezen we vervolgens door de nacht naar Wetzlar voor een dutje en ontbijt in het gloednieuwe Ernst Leitz Hotel. Leica heeft daar het Leitz-Park aangelegd met een fotomuseum en een gigantische winkel waar een mens zijn portemonnee goed moet dichthouden om niet in armoede te verzeilen: zoveel tentoongesteld fotografisch vakmanschap is uniek in de wereld, evenals de prijs voor al dat moois.

Op naar Dessau alwaar bleek dat we de eerste waren voor een verblijf in gerestaureerde studentenkamers van het Bauhaus**. Het is op zijn minst een vreemde gewaarwording om in UNESCO-werelderfgoed te overnachten. De geest van Kandinsky en Klee – om er maar een paar te noemen – is duidelijk voelbaar en dat boezemt ontzag in. ’s Anderendaags fluks de fiets op om in één beweging de huizen van de meest beroemde Bauhaus-docenten te bezoeken (de Meisterhäuser) en de architectuur die eruit voortkwam: het Bauhausgebouw zelf, het Kornhaus-restaurant, de Törtensiedlung, het Konsumgebäude en het voormalige Arbeitsamt.  In de Meisterhäuser krijgen we nog een begrijpelijke en hogelijk interessante rondleiding door een cultuurwetenschapster die voor de gelegenheid speciaal uit Berlijn is gekomen. Ze vertelt honderduit anecdotes uit de tijd dat Klee en Feininger via het schoorsteensysteem avondlijke conversaties voerden wat er overigens op duidde dat de huizen bijzonder gehorig waren. De dag eindigt met een bezoek aan de goedgevulde designshop van het Bauhaus en een hap in het Kornhaus  (belabberd eten!). Vervolgens lekker geslapen in het (voorlopig nog) verlaten gebouw en ’s anderendaags, na een super (en zeer betaalbaar) ontbijt in het Bauhaus-bistro, terug naar Keulen.

Bernard Haitink is een bij muzikanten en publiek graag geziene dirigent. Op een of andere manier straalt hij een warme sympathie uit en of dat nu komt door een volkomen gebrek aan pretentie of zijn minimalistische dirigeerstijl, het orkest draagt hem op handen en speelt de pannen van het dak***. Bijwijlen moest ik aan de Berliner Symphoniker denken, zeker bij de zevende van LvB. Cellist Gautier Capuçon bewijst tijdens het concerto van Schumann dat hij de grootste is, zo vol gevoel en nuance. Bovendien kan ik hem de hand schudden bij een signeersessie achteraf.

* volledig concert in HD in het Barbican, London

** Hier een link naar een documentaire naar aanleiding van het 100-jarig bestaan van het Bauhaus.

*** Het dak van de Philharmonie is speciaal. Skaters gebruiken het en telkens bij een concert moet een viertal suppoosten er voor zorgen dat ze er niet op kunnen.

 

Köln: frituur in de Hohe Strasse

Leitz Park Wetzlar

Leitz Park Wetzlar

Bauhaus studentenkamer

Bauhaus studentenkamer

Arbeitsamt binnenkant (nu DIV)

Meisterhaus Feininger aan het begin van de Ebertallee, Dessau

Bauhaus ingang hoofdgebouw

Bauhaus ingang studenten en bistro (open tot middernacht)

Haitink en Chamber Orchestra of Europe

Graffiti Köln Ursulaplatz

 

 

Nieuwjaar 2019!

Er zijn zo van die jaren dat bloggen enkel dient om digitale nieuwjaarskaarten te laten zien. 2018 was een druk jaar met nog meer tijd te weinig en weer veel te veel plannen. Eentje brak door in 2018: fijn stof meten op meer dan 10 plaatsen in en rond Hasselt [1]. Meten is weten, niewaar.

Hilde ging met pensioen en kon zo deels voor onze wonderlijke kleinkinderen zorgen, een erg leuke maar enigszins uitputtende bezigheid, zeker voor het ondernemersgezin van de ouders.

Het gaat ons best en we zijn vertrokken voor een levendige oude dag, zeer hopelijk tenminste.

En het beste van de rest in 2018 [uitgezochte links in apart venster]:
boeken: Rachel Cusk, Aftermath: On Marriage and Separation / Celeste Ng, Little Fires Everywhere / Haruki Murakami, Killing Commendatore / Fredrik Backman, A Man Called Ove
foto’s: Martin Parr, Magnum Square Print: Ferry between Helsinki and Stockholm 1991 / Geirmundur Klein, A Few Words, 2018
fietsen: terug naar mijn oude, handgemaakte Nishiki, Japan!
live muziek: Kölner Philharmonie, Grigory Sokolov, Haydn Schubert en ontelbare encores / Opera Aachen, George Frideric Handel, Il trionfo del Tempo e del Disinganno / Kölner Philharmonie, Gustavo Dudamel, Gustav Mahler, Sinfonie Nr. 4 G-Dur 
TV series: Bodyguard, BBC / The Handmaid’s Tale, VRT Canvas
tech: fijn stofmeters in en rond Hasselt en radio-activiteitmeter [tdrm] / restauratie Juno 106 met sound sample!
audio: AirPods via Apple Watch tijdens de vele duur- en krachttrainingen [REGO]
podcasts:
tentoonstelling: Liège Photobook Festival

[1] Niet op mijn eentje! Zie tech.

Warme wensen voor een fris 2019!